De perfectie als te bereiken ideaal? Welke perfectie?
Deze tekst is niet af noch volmaakt; het is vooral een reflectie die een van onze maçonnieke waarden onderzoekt: “de intellectuele en sociale perfectibiliteit van de mensheid”. Wat is de perfectibiliteit? Wanneer we menen er de betekenis van te kennen, dan stellen we ons vragen over de manier waarop dat woord vandaag begrepen wordt en ook over de afleidingen in onze 21ste-eeuwse maatschappij. Is er tussen de iets vervelende evenwichtsdroom van de oude Grieken en het uitputtende absolute verlangen van de modernen een derde weg mogelijk?